You are here: / Uroda / Fenytoina

Fenytoina

Fenytoina
0 votes, 0.00 avg. rating (0% score)

rp_lekarz37.jpgFenytoina (Phenytoin, Phenytoinum, Epanutin) wchłania się powoli po podaniu doustnym lub domięśniowym. Z kwaśnego środowiska zawartości żołądka wchłania się słabo. Po przedostaniu się do dwunastnicy fpH 7—7,5) większość leku ulega jonizacji i jest lepiej rozpuszczalna w płynie jelitowym. Wchłanainie ułatwiają sole kwasów żółciowych. Nawet po podaniu dożylnym maksymalne wchłanianie fenytoiny odbywa się w końcowym odcinku dwunastnicy. Po doustnym podaniu pojedynczej dawki maksymalne stężenie we krwi osiąga się po 4—8 h i utrzymuje się przez 24 h. Po podaniu domięśniowym wchłanianie jest znacznie wolniejsze niż po podaniu doustnym. Lek ten indukuje mikrosomalne enzymy wątroby, m.in. enzymy pobudzające hydroksylację witaminy D3. Dochodzi do przyspieszania przemiany witaminy D3 z równoczesną jej transformacją do nieaktywnych metabolitów. Rozmieszczenie. Po przedostaniu się do układu naczyniowego człowieka około 9% fenytoiny wiąże się z białkami w sposób odwracalny. Po zastosowaniu dawek leczniczych stężenie leku we krwi waha się w granicach 30—60 !)J.g/ml. Niektóre aminokwasy — tyrozyna i trijodoty-rozyna wypierają konkurencyjnie fenytoinę z jej wiązań z albuminami, zmieniając działanie lecznicze. Również kwas salicylowy, fenylobutazon i sulfafurazol w stężeniach leczniczych wypierają fenytoinę z połączeń białkowych. Na odwrót, podawanie fenytoiny zwiększa we krwi stężenie salicylanów i tyroksyny.

Pozostałe wpisy o medycynie:

YOU MIGHT ALSO LIKE